Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί στο Grand Theft Auto, μέσα σε έναν τεράστιο ανοιχτό χάρτη με χιλιάδες επιλογές, ο παίκτης είναι πάντα ο εγκληματίας και σχεδόν ποτέ ο αστυνομικός;
Δεν είναι μόνο θέμα σεναρίου ή δράσης. Είναι ένα καθαρό μαθηματικό και αλγοριθμικό πρόβλημα.
Όταν σχεδιάζεις έναν τεράστιο ψηφιακό κόσμο (open world), το χάος είναι μαθηματικά πολύ πιο «φθηνό» από την τάξη. Δείτε γιατί:
1. Η ασυμμετρία του 1 προς N
Όταν ο παίκτης είναι ο «κακός», το παιχνίδι χρειάζεται να παρακολουθεί μόνο έναν χαρακτήρα που σπάει τους κανόνες. Οι υπόλοιποι N κάτοικοι της πόλης ακολουθούν απλές ρουτίνες (περπατούν, σταματούν στο κόκκινο). Αν όμως ο παίκτης ήταν αστυνομικός, το σύστημα θα έπρεπε να γεννά συνεχώς εγκλήματα και αλληλεπιδράσεις ανάμεσα σε N διαφορετικούς χαρακτήρες σε όλο τον χάρτη. Υπολογιστικά, αυτό εκτοξεύει την πολυπλοκότητα από N σε N^2 — και το παιχνίδι «γονατίζει».
2. Η συνδυαστική έκρηξη των επιλογών
Κάθε κίνηση ενός αστυνομικού ανοίγει ένα τεράστιο δέντρο αποφάσεων. Αν σταματήσεις ένα τυχαίο αυτοκίνητο, το παιχνίδι πρέπει να έχει προβλέψει τι γίνεται αν ο οδηγός είναι αθώος, αν είναι ένοχος, αν έκανες λάθος σύλληψη, αν υπήρξαν μάρτυρες ή αν έκανες υπέρβαση εξουσίας. Με κάθε νέα μεταβλητή, οι πιθανές καταστάσεις πολλαπλασιάζονται εκθετικά.
3. Το «έστω και ένα» απέναντι στο «για κάθε»
Στη μαθηματική λογική, είναι πανεύκολο να ελέγξεις αν παραβιάστηκε έστω και ένας κανόνας. Ως εγκληματίας, μόλις σπάσεις έναν κανόνα, ανεβαίνει ένας απλός μετρητής (τα αστέρια καταδίωξης) και η πόλη αντιδρά με έναν ενιαίο τρόπο. Ως αστυνομικός, όμως, το σύστημα πρέπει να ελέγχει διαρκώς ότι τηρούνται όλοι οι κανόνες και όλες οι εξαιρέσεις τους — κάτι που είναι σχεδόν αδύνατο να μοντελοποιηθεί χωρίς να «σπάσει» η λογική του παιχνιδιού.
Με λίγα λόγια: το να σπας τους κανόνες χρειάζεται ελάχιστες μεταβλητές. Το να τους επιβάλλεις σε έναν ανοιχτό κόσμο απαιτεί να υπολογίσεις σχεδόν άπειρες περιπτώσεις.
Την επόμενη φορά που θα δείτε έναν τεράστιο χάρτη σε ένα βιντεοπαιχνίδι, θυμηθείτε πως πίσω από το σενάριο και τα γραφικά, τον τελευταίο λόγο τον έχουν πάντα τα Μαθηματικά!


Αφήστε μια απάντηση